Ron & Nicky op reis

Ondanks de herrie hadden we de afgelopen nacht goed geslapen. We stonden met ons campertje pal aan een weg en zelfs midden in de nacht kwamen daar auto’s met zware motoren over heen gereden. We kwamen deze morgen wat langzamer op gang en waren pas zo rond een uur of negen klaar met ons ochtendritueel. Vandaag moesten we een flink eind rijden wilden we onze geplande eindbestemming halen. Gelukkig waren de wegen goed en omdat er nauwelijks verkeer op reed, schoot het goed op. Het eerste traject liep over de Highway 26 naar Idaho Falls. We reden parallel aan de Snake rivier en daar was het mooi rijden. Door de kou van de afgelopen dagen waren de bomen hier al helemaal in hun herfsttooi. Vooral het rood van de blaadjes was prachtig als daar de zon doorheen scheen. Veel viel er verder niet te zien. Zelfs op een rustplaats met een lookout viel er weinig uit te kijken. Ja, de Snake rivier stroomde onderlangs, maar het zicht daarop werd compleet ontnomen door grote bomen. Mooi waren wel d...

Vandaag hadden we nog een restje van het Yellowstone NP te goed en zouden we naar het zuiden  rijden, naar het Grand Teton NP. We hadden allebei redelijk goed geslapen en gelukkig was het afgelopen nacht niet zo koud geweest. We lagen tot half acht in bed en waren binnen een uur op weg. We reden op de rondweg, parellel aan het Yellowstone Lake, naar het zuiden en kwamen zo uit bij de West Thumb Geyser Basin. In eerste opzicht leek het weer een veld vol met bubbelende poelen en roken fumarolen maar hier wachtte ons ook een kleine verrassing; vier elanden. Op een stukje strand aan het meer graasden vier elanden er rustig op los. Ze stoorden zich helemaal niet aan al die mensen die hen aan het fotograferen waren. Wat het extra mooi maakte was dat het strandje ook rookte wat het effect alleen maar mooier maakten. Een eindje verderop reden we voorbij aan de continental divide. Aan de ene kant van het bord stroomt het water naar de stille oceaan en aan de andere kant stroomt het wa...

Afgelopen nacht was het minder koud geweest dan de nachten daarvoor, maar we waren blij dat we op konden staan. We hadden bijna 10 uur in bed gelegen en hadden geen heupen meer over van het harde, te dunne matrasje. Weer stond een dag in Yellowstone op het programma en het weer werkte weer prima mee. Wederom hadden we een lekker zonnetje aan een strakblauwe hemel. Dat de temperatuur niet zo hoog was, deerde ons niet. Daar kon je je immers op kleden. Al voor half negen waren we op weg. Onze eerste bestemming was het Norris Geyser Basin, een bezienswaardigheid die we gisteren over hadden geslagen. Nog voor negenen parkeerden we de camper op de parkeerplaats en liepen het grote terrein van het geiser basin op. Al meteen stonden we met onze mond open te staren naar de onwerkelijke wereld die we zagen. Overal waar we keken kwam er rook uit de grond en in een grote vlakte lagen her en der poeltjes met de meest fantastische en intense kleuren. De Amerikanen hadden kilometers boardwalk ...

Wederom een nacht met temperaturen onder het vriespunt en weer was de waterslang dichtgevroren. Het opstaan met die lage temperaturen is geen pretje. Binnen in de camper is de temperatuur niet veel hoger dan 0 graden. De verwarming bracht gelukkig enig comfort. Toch waren we allebei goed geluimd want vandaag stond dag 1 van ons bezoek aan het Yellowstone NP op het programma. Yellowstone zou 1 van de hoogtepunten van onze reis zijn en de verwachtingen waren dan ook groot. Om iets over half negen waren we klaar met ontbijt en had Ron de bevroren waterslang van de camper weten te krijgen zodat we konden vertrekken. In het plaatsje West Yellowstone tankten we de camper nog maar weer eens vol. Weer ging er voor zo’n $100 in. Onze camper is een echte grootverbruiker. Iets buiten het stadje is de westelijke toegangspoort tot het Yellowstone NP. Ondanks dat we er vroeg waren, stond er toch al een rij voor de ingang. Na het betalen van $25 mochten we doorrijden en hadden we 7 dagen de ti...

Jezusmina! Wat was het afgelopen nacht koud geweest. In bed was het nog wel te doen, maar in de rest van de camper vroor het zowat. Zelfs het af en toe aanspringen van de verwarming hielp niet echt om het behaaglijk te maken. ’s Morgens bleek ook dat het flink had gevroren. Zo erg zelfs dat de waterslang was bevroren en we daarom geen water hadden. Gelukkig hadden we nog wel onze eigen watertank zodat we niet helemaal zonder zaten. Later zouden we horen dat afgelopen nacht een record was geweest qua lage temperatuur. Ron had bij het vertrekklaar maken van de camper nog heel wat moeite om de bevroren waterslang van de camper af te krijgen. Er moest warm water aan te pas komen om de slang los te kunnen draaien. Voordat we Butte gingen bekijken, deden we eerst onze boodschappen in een grote Safeway supermarkt. Omdat we de komende dagen in het Yellowstone NP zullen verblijven, moesten we flink wat inslaan. Niet dat er in Yellowstone niks te krijgen is maar hier in een supermarkt aa...

Vroeg in bed betekent ook vroeg wakker. Al om kwart voor zeven stonden we op. In bed hadden we het lekker warm gehad maar in het campertje zelf was het ijskoud. Buiten scheen een zonnetje aan een heldere hemel en de temperatuur was vannacht dicht tot bij het vriespunt gedaald. Gelukkig hadden we verwarming in ons verblijf en die zette we dan ook aan om niet te vernikkelen van de kou. Al om tien voor acht reden we de camping af. Onze eerste bestemming was Coeur d’Alene in de staat Idaho. Dat was een ritje van slechts 23 kilometer. Toen we daar aan kwamen was het stadje nog aan het opstarten. Winkels waren nog dicht en mensen waren nog naar hun werk aan het reizen toen wij al bij een duur resorthotel aan het Lake Coeur d’Alene stonden. Het was vandaag 13 jaar geleden dat de ramp met de Twin Towers in New York plaats vond en daarom hing een grote Amerikaanse vlag voor het hotel halfstok. Op het water voor het hotel lag ’s werelds langste drijvende boardwalk die wij natuurlijk op ...

Toen we deze nacht slaapdronken een beetje wakker werden, hoorden we het allebei regenen. Toen we echter rond half acht wakker werden, was het stralend weer en stond de zon aan een strakblauwe hemel. Zouden we dan allebei gedroomd hebben? Tegen negenen waren we klaar met ons ochtend ritueel en hadden we ontbeten en waren we klaar voor weer een dag. We reden Winthrop uit en in de richting van het plaatsje Brewster. Hoewel we voor deze dag niet zoveel kilometers op het programma hadden staan, besloten we toch te tanken. Gewoon voor het geval dat. In het plaatsje Twisp vonden we een tankstation. Hoewel de wijzer van de benzinetank nog ongeveer in het midden stond, kreeg Ron toch 30  gallons, zo’n 120 liter benzine in de tank. Gelukkig zijn de benzineprijzen hier een stuk lager en kost een liter van dat spul nog geen dollar, maar 30 gallons betekende toch een rekening van over de 100 dollars. Even buiten Twisp werden we geconfronteerd met het feit dat de weg naar Brewster, de Hi...

  Het was wennen, die eerste nacht slapen in ons campertje. Het bed was smaller dan gehoopt en het matras harder dan verwacht. Toch sliepen we niet al te slecht. Wel waren we vroeg wakker, zo rond een uur of zeven. Erg vonden we dat niet want we hadden veel plannen voor deze dag. We ontbeten met havermout met appel en banaan. Dat hadden we gisteren ook gegeten bij Mc Donalds en dat was ons goed bevallen. Ook nu smaakte dat prima en gaf ons een goeie bodem voor de morgen. Rond half negen reden we de camping af en reden we even later de Highway 5 op om via die snelweg naar de Highway 20 te rijden. Het eerste stuk was nog vlak en ook het uitzicht was niets speciaals. Dat veranderde echter al snel toen we de North Cascades Scenic Highway bereikte. Dat was nog steeds dezelfde snelweg, alleen reden we nu door de bergen en dichte bossen parallel aan de Skagit rivier. Was het in aanvang nog bewolkt, gaandeweg werd het weer steeds vriendelijker en verschenen er grote stukken blauw aan d...

Kennelijk zat Ron nog niet helemaal in het goeie dag/nachtritme. Na een sanitaire stop gedurende de nacht, was hij klaar wakker en duurde het een hele tijd voordat hij weer in sliep. Ook Nicky had daar last van. Zo rond acht uur vonden we dat we lang genoeg in bed hadden gelegen en maakten we ons op voor de trip naar Everett. Daar moesten we de camper ophalen. Eerst gingen we op zoek naar een ontbijtje. In de buurt van ons hotel, dat in een woonwijk staat, was niet veel, maar een kilometertje wandelen bracht ons bij een McDonalds waar we heel verantwoord ontbeten, ook al klinkt dat heel erg on-McDonalds. Voor nog een $7 aten we daar een heerlijke beker havermout met vruchtjes en werden we voorzien van een grote beker koffie en thee. Wel wat anders dan de prijzen die we de dag ervoor in een restaurant voor een ontbijt betaalden. Terug in het hotel werd dit verhaaltje nog geschreven en was het wachten op de shuttle die ons naar een busstation in het centrum van de stad zou brengen...

Zo’n eerste nacht is altijd ff lastig, maar gelukkig sliepen we allebei prima, al waren we rond een uur of zeven al wakker. Dat vonden we niet erg want dan hadden we lekker veel tijd om in Seattle door te brengen. In Amerikaanse hotels is het ontbijt meestal niet inclusief en zo ook in ons hotel. Nadat we klaar waren met ons ochtendritueel liepen we naar het monorailstation vlakbij de Space Needle. Met dit treintje lieten we ons naar het centrum van de stad brengen. Echt goedkoop was dat niet. We betaalden $2,50 voor een ritje van een paar minuten. We hadden het stukje eigenlijk best zelf kunnen lopen. Toch was het leuk om een keer in een monorail te hebben gezeten. Ook leuk was het weer. Net als gisteren was het stralend weer en er werden temperaturen van 28 graden Celsius beloofd. We zochten eerst een restaurantje op om er te kunnen ontbijten en kwamen al snel bij de Pike Place Market uit. Deze markt is één van de grootste toeristische attracties van Seattle. We waren echter z...