Ron & Nicky op reis

Vandaag al weer vroeg uit bed. Dit keer voor weer een watermarkt. De laatste dagen dienen we steeds veel vroeger dan we eigenlijk zouden willen uit ons bed te komen. Vakantie vieren lijkt leuk, maar is eigenlijk hard werken :-). Al om iets over zevenen zaten we weer in een bootje en voeren we naar een markt waar ook consumenten hun waren kopen. Dus veel kleine bootjes en natuurlijk nog meer mensen en kleurtjes en geurtjes. Toch viel deze markt tegen. De meeste boten waren geladen met toeristen en het was moeilijk een foto te maken zonder een dikke, witte Fransoos of Duitser op de achtergrond. Typisch een voorbeeld van een, oorspronkelijk leuke, attractie die uit haar voegen is gegroeid. Toch wist Nicky met een dikke telelens nog wat mooie portretjes te maken. Om negen uur waren we weer terug in het hotel en gingen wij, met nog zes anderen, verder naar de grensplaats Chau Doc. Morgen varen we van hier uit naar Cambodja. Om in Chau Doc te komen moesten we een uurtje of drie in een bus d...

Vandaag de start van onze blok door de Mekong delta en uiteindelijk onze bootreis over de Mekong naar de Cambodjaanse hoofdstad Phnom Penh. Weer stipt op tijd werden we opgepikt uit ons hotel in Saigon door een mannetje en konden we, met nog zo'n zestien anderen, plaatsnemen in een grote bus. De gids, Thau, was het eerste uur zowat volcontinue aan het woord met uitleg over zowat alles over Vietnam en haar samenleving. Op een gegeven moment was ie zelfs aan het zingen. Door alle verhalen van Thau wisten we dat de Mekong delta de grote rijstleverancier is en ook worden er gruwelijk veel fruitsoorten verbouwd. Door het klimaat en de rijke grond, kan er maar liefst drie keer per jaar rijst worden geoogst. De rit naar het plaatsje Cai Be duurde zo'n drie uur en werd onderbroken door een stop bij een soort van wegrestaurant. In Cai Be lieten we onze bagage achter in de bus en stapten we over in een bootje voor een tocht naar één van de vele watermarkten die je hier vind. Door de eno...

Vroeg op vanwege een excursie naar de tunnels in Cu Chi. Gedurende de Vietnamoorlog ondervonden de Amerikanen erg veel hinder van guerillas van de Viet Cong die ongrijpbaar waren door een tunnelnetwerk van zo'n 200 kilometer. Ruim 35 jaar na de oorlog is een deel van die tunnels nog in tact en een grote toeristische bestemming. Al voor achten werden we opgepikt door een klein vrouwtje die zich voorstelde als Nguyen (spreek uit; Ngwin). Zij was onze gids voor deze trip en we konden plaatsnemen in een ruime terreinauto met chauffeur. Als vorsten werden we naar Cu Chi gereden. Onderweg vertelde Nguyen over vanalles. Haar engels was goed wat bij lang niet alle gidsen het geval is. Bij het tunnelcomplex aangekomken bleek hoe populair deze bestemming was. Er stonden al een tiental bussen en het was er druk. De excursie begon met een uitleg over de tunnels en een oude propagandafilm van het Viet Cong leger. Daarna werden we door Nguyen over het terrein meegenomen. We zagen de onmogelijk ...

Vandaag onze voorlaatste vlucht. Dit keer van Hanoi naar Ho Chi Minh City, of Saigon zoals iedereen de stad nog steeds noemt. Hanoi is best een leuke stad maar we waren er lang genoeg geweest. Helaas hebben we voor Saigon minder tijd; slechts twee dagen waarvan één dagdeel afvalt vanwege een excursie. We zullen de stad dan ook als Japannertjes moeten "doen". Al om half zeven zaten we in een taxi naar het vliegveld en keurig netjes op tijd vertrok het toestel voor de vlucht van één uur en veertig minuten. Daardoor waren we al om tien voor half elf in Saigon. Voor $7 namen we een taxi naar ons hotel, midden in de stad. Saigon is veel wereldser als Hanoi. Hier zijn diverse grote warenhuizen en sjieke winkelstraten. Het verkeer is er echter nog drukker dan in de hoofdstad. Eén verschil; hier houdt men zich een heel klein beetje aan de verkeersregels. In Hanoi helemaal niet. Ons hotel bleek behoorlijk sjiek, met veel marmer en een grote lobby. Gelukkig had men een kamer voor ons ...

De afgelopen twee dagen zijn we naar Halong Bay geweest. De baai aldaar is bezaaid met steile rotsen die hoog uit het water oprijzen. Om daar te komen was nog een hele tour. We werden 's morgens om acht uur opgepikt door een busje en vervolgens reden we gedurende een half uur door de oude wijk om meer mensen op te pikken die dezelfde kant op gingen. Net toen we dachten dat de bus nu wel vol zat en we ook daadwerkelijk Hanoi uitreden, kreeg de chauffeur een telefoontje waarna hij weer omkeerde om terug naar Hanoi te rijden en daar nog twee mensen op te pikken. Nu echt helemaal vol reed de chauffeur met z'n busje al slalommend tussen de duizenden brommertjes de stad uit. Niet alleen de brommertjes zorgden voor een langzaam tempo, ook andere auto's haalden af en toe toeren uit waardoor je eigenlijk liever niet zag wat er op de weg gebeurde en je je hart vast hield. Toch hebben we tot nu toe in Vietnam nog geen ongelukken zien gebeuren, maar dat is een wonder. Het ontbreken van...

Vandaag weer een hele dag te besteden in Hanoi. We hebben het meeste in de stad al wel gezien maar de belangrijkste attractie nog niet; het mausoleum van de grote roerganger van Vietnam, Ho Chi Minh. Net als Lenin en Mao is het lijk van de in 1969 gestorven staatsman gebalsemd en voor het publiek te bezoeken. Wij wilden wel een kopje thee met "Oom Ho" gaan drinken.  Het mausoleum ligt een paar kilometer van ons hotel vandaan. We besloten te gaan lopen. Niet alleen vanwege het prachtige weer, maar ook omdat we geen enkele taxichauffeur hier meer vertrouwen. Op de kaart hadden we de kortste weg uitgezocht, maar die konden we niet lopen omdat er een groot militair complex op die route lag en dat was voor ons verboden terrein. Bij elke ingang stonden zwaar bewapende militairtjes. Ze waren nog wel zo vriendelijk om "sorry" te zeggen dat we er niet door mochten. Uiteindelijk bereikten we via de sjieke ambassadewijk het gigantisch grote en best wel lelijke mausoleum. Hier...

Jeempie, wat was het warm geweest deze nacht in trein. Kletsnat van het zweet werden we om kwart voor vijf wakker gemaakt door de conducteur omdat we Hanoi binnenreden. Om bij ons hotel te komen dienden we een taxi te pakken. We besloten met z'n zessen om twee taxi's te nemen. We wisten dat een ritje van het station naar het hotel ongeveer 60.000 Dong zou gaan kosten. De chauffeurs wezen echter op de meter in hun taxi. Er op vertrouwend dat het dan wel goed zou gaan, stapten we in. Bij aankomst bij het hotel stond de meter echter op 140.000 Dong. Er was kennelijk grof met de meter geknoeid. Gevolg was een hoop stennis en dat nog voor half zes 's morgens. Uiteindelijk betaalden we 100.000 Dong waarmee we gruwelijk waren afgezet. Een goeie les om in Vietnam altijd, maar dan ook altijd vooraf een prijs af te spreken, zeker bij een taxi, ook al heeft deze een meter. Om meteen over een kamer in het hotel te kunnen beschikken dienden we $25 te betalen. We hadden echter nog de be...

Omdat we deze dag pas om elf uur door onze gids zouden worden opgepikt, hadden we 's morgens alle tijd. Dat betekende uitslapen, voor zover je kunt uitslapen als je op een matras ligt dat harder is dan de hardste steensoort die er is. Wat is dat toch met die Aziaten en hun voorliefde voor matrassen waarin je nog geen miniem kuiltje kunt drukken? Na het ontbijt slenterden we door het stadje. Dat Tet z'n einde naderde, kon je zien aan de vele winkels die eindelijk open waren. Ook was er veel meer volk op straat. Dat leverde weer hele leuke, kleurrijke plaatjes op. Vooral de mensen van de bergstammen bleven fotogeniek, maar ook de markt was de moeite waard. Het was wel lastig om rustig door de straten te lopen en wat rond te kijken want voortdurend werden we aangesproken door iemand die iets aan ons wilde verkopen. Ondanks dat het winter in dit bergdorp is, was het heerlijk weer en hadden we niet eens een jas nodig. Van onze gids hoorden we dat we dat we ongelooflijk veel geluk me...

Vroeg op vandaag voor ons bezoek aan de markt in het afgelegen plaatsje Bac Ha. De markt is bijzonder omdat mensen van diverse minderheden de markt bezoeken. Niet alleen om goederen te kopen, maar ook om een partner te vinden. De minderheden gaan hier erg kleurig gekleed wat de reis naar Bac Ha de moeite waard maakt. Een reis was het. We reden maar liefst twee en een half uur over een erg bochtige bergweg. Die weg moesten we delen met 100 miljoen brommertjes die af en toe erg weigerachtig waren om opzij te gaan. Toen we uit Sapa vertrokken was het heerlijk weer, maar even voorbij Lao Cai begon het te regenen. Gelukkig niet voor lang en toen we rond half elf in Bac Ha arriveerden was het weer droog. Vanwege Tet was de markt deze dag lang niet zo groot als anders, vertelde onze gids. We zouden willen dat het hele Tet-gebeuren snel voorbij was. Er is niks aan voor een buitenstaander en veel te veel winkels blijven maar gesloten. Gelukkig is het over een paar dagen gedaan met feesten en ga...

Al om iets over vijven werden we in onze coupé gewekt omdat we onze bestemming bereikten. Ron had prima geslapen, maar voor Nicky waren het teveel geluidjes en geschommel. Op het station van Lao Cai werden we opgewacht door een mannetje die een bordje met onze namen ophield. Met z'n zevenen werden we in een busje geladen en reden we in nog een uurtje naar het plaatsje Sapa, hoog in de bergen. Toen we uit het busje stapten schrokken we toch we even vaqn de temperatuur. Het was koud! Ook in het hotel waar we incheckten was het niet warm en kleine straalkacheltjes stonden te branden om de ruimte enigszins te verwarmen. In het hotel konden we meteen aanschuiven aan een uitgebreid ontbijt. We hadden inmiddels ook een gids en de beste man stelde voor om vandaag 20 kilometer over modderige paden te gaan wandelen. Dat zagen we echter niet zitten. Het was niet alleen koud, maar we hadden een korte nacht achter de rug en het ergste; het was mistig en je zag weinig. Uiteindelijk werd er een ...

Deze dag hadden we zowat een hele dag in Hanoi door te brengen. Doordat we over een paar dagen nog weer zo'n dag hebben, konden we rustig aan doen. Hanoi is best leuk maar zoveel is er ook weer niet te zien. Voordat we de deur uitgingen, moesten we eerst even ons hart luchten bij de mensen van de organisatie die dit deel van onze reis hadden geregeld. We hadden namelijk nog steeds geen extra informatie gekregen en wisten onvoldoende wat ons te wachten staat. We hadden geen tickets, geen vouchers, geen informatie. Het meisje had alleen onze vliegtickets maar beloofde achter de info aan te gaan. We vertrouwden er maar op en gingen op pad. Ondanks dat het al bijna tien uur was, was er weinig leven op straat en dat is heel ongewoon voor een stad als Hanoi. Oorzaak was het Vietnamese nieuwjaar, Tet. Wel jammer want de drukte van de oude wijk is wat het hier zo leuk maakt. Onze eerste bestemming was het Hoa Kiem meer en daarna de kathedraal van Hanoi. Echter wat we onderweg allemaal teg...

Vandaag weer zo'n dag dat je eigenlijk weinig kan ondernemen omdat er een vlucht gepland staat. Dit keer op de ongelukkige tijd van 16.40 uur. Doordat we onze kamer in Luang Prabang om 12.00 uur uit moesten, konden we 's morgens weinig meer doen dan uitslapen, wat rondslenteren en koffie drinken. Nadat we waren uitgecheckt, zat er weinig anders op dan wachten in de lobby op onze taxi. Gelukkig hadden we nog gratis internet zodat we die tijd wel door kwamen. Onze taxi was wel erg op tijd, lees: een half uur te vroeg. Daardoor zaten we geruime tijd op het vliegveldje te wachten op onze vlucht naar de Vietnamese hoofdstad Hanoi. De vlucht zelf stelde niet veel voor. In een uurtje hadden we Laos achter ons gelaten en landden we in Vietnam. Voor Nicky de eerste keer, voor Ron de tweede keer, maar het was voor hem wel 15 jaar geleden dat hij daar was. De formaliteiten op het vliegveld waren snel achter de rug en gelukkig stond onze taxichauffeur dit keer wel netjes op ons te wacht...