Ron & Nicky op reis

Na heel wat uurtjes monteren zijn de videofragmentjes die Ron tijdens onze rondreis door Florida in april 2015 maakte, aaneengeregen tot een drietal filmpjes in HD. Ze staan alle drie op Youtube, maar je kunt ze ook hieronder zien.

De laatste nacht in Florida sliepen we heerlijk en werden pas wakker van de wekker die om kwart voor zes al ging. We moesten er zo vroeg uit omdat we nog ruim 200 kilometer naar Orlando moesten rijden, daar de auto nog moesten inleveren om vervolgens in te checken voor de vlucht van 11.00 uur naar San Juan op Puerto Rico. Overmorgen gaan we daar aan boord van een groot schip voor onze cruise door de Oost Cariben van acht dagen. In het hotel konden we nog mooi het inbegrepen ontbijt meepikken voor we in de auto stapten. Aanvankelijk was het niet druk op de weg en we schoten lekker op. Dat duurde tot aan Stanford. Hier was het beduidend drukker en af en toe was het aanschuiven geblazen. Ook moest er weer diverse keren tol betaald worden. Daar foppen ze je wel mee. Aanvankelijk moet je $2,50 betalen en denk je er goedkoop van af te komen, maar enkele kilometers later sta je weer voor een betaalhokje en moet je weer een dollar schuiven. Zo ging dat een aantal keren. Netjes op tijd...

En weer scheen de zon toen we wakker werden. Deze dag vertrokken we al weer van Amelia Island. Dit keer voor een kort ritje van zo’n 117 kilometer naar St. Augustine, onze laatste bestemming in Florida. Eerst ontbeten we in het hotel en zo rond half tien zat alle bagage in de auto en reden we zuidwaarts. Omdat het zo’n kort ritje was, waren we al om half elf in St. Augustine bij ons hotel. Veel te vroeg om in te checken, normaal gesproken. Toch deden we een poging en dat lukte nog ook. Daardoor konden we al voor elven op onderzoek uit in St. Augustine. Deze plaats is de oudste continue bewoonde stad in de Verenigde Staten en bestaat maar liefst al 450 jaar. Voor Amerikaanse begrippen dus heel erg lang en reden voor de Amerikanen om er een grote toeristische attractie van te maken. Ons hotel bevond zich slechts een kilometer van het historische centrum vandaan dus we waren er zo. Toen we door een antieke poort waren gelopen kwamen we uit in een super toeristisch straatje, St....

We sliepen heerlijk in het grote bed in onze suite. Toch waren we al omstreeks half acht wakker. Toen we naar buiten keken zagen we tot onze grote opluchting dat het prachtig weer was. Na twee dagen regen wilden we wel weer eens een keer een zonnetje zien. Eerst gingen we ontbijten. Dat zat er in dit hotel bij inbegrepen. Gelukkig hadden ze er weer havermoutpap en vers fruit, ons favoriete ontbijt. Toch ging er ook nog een bagel met roomkaas en een ei naar binnen. Zo hadden we een goede bodem voor onze plannen voor vandaag. We huurden vervolgens twee fietsen zodat we Amelia Island op ons gemak konden ontdekken. Het eiland is te groot om te voet te kunnen bekijken en met de auto vonden we het lastig om steeds dat ding ergens te parkeren om iets te kunnen zien. De fietsen die we meekregen waren wat aan de kleine kant maar hadden wel lekkere dikke banden zodat we er ook mee het strand op konden als we dat wilden. Onze eerste bestemming was het Fort Clinch State Park in het uiters...

Na twee nachten in de verouderde kamer vertrokken we deze dag weer. Hoewel verouderd hadden we er wel lekker geslapen en nog beter gegeten. Helaas was het weer niet zo best geweest. Dat hadden we te danken aan een depressie die boven het noordelijk deel van Florida hing. Ook deze morgen was het geen best weer. Het was wel droog maar de zon ging schuil achter een dik pak wolken. De temperatuur was met zo’n 23 graden wel oké. We hadden deze dag niet echt haast. We moesten zo’n 341 kilometer naar Fernandina Beach op Amelia Island in het noordoosten van Florida rijden. We ontbeten weer op de kamer en reden iets na half tien aan. De route voerde ons weer naar Tallahassee en daar reden we de Interstate 10 op. Deze weg zou ons helemaal naar Jacksonville leiden, op zo’n 50 kilometer van onze eindbestemming. De I10 was niet druk en daarom kon de cruisecontrol aan op 70 mijl per uur en was het ontspannen rijden. Onderweg stopten we één keer om een kop koffie te halen en te plassen. Om...

Wat ga je doen op een zondag als je in een afgelegen park zit en de weersvooruitzichten op z’n zachts gezegd erg slecht zijn? Gisteren hadden we daar zo onze vraagtekens bij, maar we hebben ons deze dag prima vermaakt. We begonnen de dag zoals we eigenlijk de meeste zondagen beginnen; met uitslapen. Hoewel we al om een uur of half acht wakker waren, kwamen we pas zo rond half tien uit bed. Ontbijten deden we op onze kamer met een boterham met kaas en een kop koffie. Er zou vandaag veel regen in de panhandle van Florida gaan vallen, maar voorlopig was het buiten droog. We besloten daarom de boottour op de Wakulla rivier te gaan doen. Toen we bij de aanlegsteiger kwamen bleek dat we nog wat vroeg waren en het niet eens zeker was dat de boottour door ging vanwege de verwachte onweersbuien. Om kwart voor elf wisten ze meer. Wij vermaakten ons ondertussen op de steiger. In het water en op de oever was namelijk vanalles te zien. Zo ontdekten we vliegende vissen in het water en gigantisc...

Nicky’s verjaardag! En wat doe je dan? Dan sta je heel vroeg op om te gaan snorkelen met lamantijnen. Gisteren hadden we die grappige en kolossale beesten in een dierenpark gezien. Nu wilden we het echte werk gaan doen; zwemmen naast in het wild levende zeekoeien. We moesten vroeg op omdat de tour al om half acht startte. Om kwart over zeven waren we bij het bedrijfje op het terrein van het hotel dat deze snorkel excursies organiseerde. Daar kregen we na betaling een wetsuit aangereikt en moesten we eerst een film bekijken van wat er allemaal niet mocht als je bij een lamantijn zwom. Het kwam er op neer dat we alleen mochten kijken en nergens aankomen. Met zes anderen stapten we daarna op een boot en gingen het water bij Crystal River op. In de winter zwemmen hier honderden lamantijnen in het water. Ze komen dan overwinteren. Deze beesten kunnen niet tegen koud water en hier is het water het hele jaar door 22 graden warm. Echter, in de lente, en dus ook nu, zwermen ze weer uit en mo...

Vandaag was het al weer tijd om St. Petersburg te verlaten. Wij vonden dat niet zo erg want de stad was ons wat tegen gevallen. Toch wilden we nog wat van het strand gedeelte van de stad mee krijgen. Daarvoor moesten we naar de St. Pete’s Beaches. Dat bleek nog een aardig eindje van ons hotel te liggen. Wat dat betreft was de ligging van ons hotel maar slecht. Eerst maar eens getankt. Tanken is één van de weinige nog goedkope dingen in de Verenigde Staten. $2,45 voor een gallon is een lachertje. Voor $20 zat de tank weer vol en konden we weer zo’n 500 kilometer rijden. Dat rijden naar het strand viel echter niet mee. Heel Florida, maar zeker hier, is vergeven van de stoplichten. Op elke kruising staan die krengen en bijna altijd zijn ze rood of worden ze dat als je aan komt rijden. Het idee van brede, lege rijbanen waar je lekker door kunt rijden, is wat veel mensen hebben als ze denken aan rijden in Amerika. Nou, niet in Florida. Hier is het wachten tot het ooit een keer groen word...

Na elf uur slapen konden we er alle twee weer tegen.Vandaag stond er slechts een korte rit van 60 kilometer naar St. Petersburg op het programma. Tijd genoeg dus om nog wat in Sarasota te doen.  Gisteren wilden we naar het aquarium maar dat was er niet van gekomen omdat we teveel tijd doorbrachten in het Ringling museum. Daarom was een bezoekje aan het Mote Aquarium een logische keuze voor deze morgen. Het aquarium lag slechts een paar kilometer bij het hotel vandaan en parkeergelegenheid was er genoeg. Wel waren we wat aan de vroege kant. Het geheel ging pas om 10 uur open en dus moesten we even wachten. Gedurende die tijd zagen we diverse schoolklassen arriveren in de karakteristieke gele schoolbussen. Dat beloofde niet veel goeds. Onze vrees werd bewaarheid. We waren amper bij de eerste zaal met aquaria of daar kwam een klas met allemaal herrie schoppende ettertjes aanzetten. Het was zo’n herrie dat wij naar buiten vluchten. Daar had je ook bassins en daar was het een stuk r...

Vandaag weer een dag waarin we niet hoeven reizen en dus alle tijd hebben om dingen te gaan doen en zien. Eerst maar eens begonnen met bijslapen. Daarna rustig wakker worden en een simpel ontbijt naar binnen stoppen. Sarasota zet zich graag op de kaart als culturele stad en op dat gebied is er dan ook het nodige te doen en beleven. We hadden voor onszelf een aantal activiteiten op een rijtje gezet. We zouden naar het Ringling museum gaan en naar het aquarium. Omdat Sarasota behoorlijk uitgestrekt is namen we de auto naar het Ringling museum. John Ringling was één van de vijf broers die aan het einde van de 19e eeuw een groot circus hadden. Door John z’n toedoen koos het circus Sarasota als thuisbasis. John Ringling was ook een kunstverzamelaar van vooral Italiaanse schilders maar ook van Rubens. Vandaar dat er nu in Sarasota een museum staat waarin de kunstverzameling te zien is als ook een circusmuseum.  Wij begonnen in het circusmuseum en wel bij een gigantisch grote en ze...

We hadden voor deze dag een rit van zo’n 250 kilometer naar Sarasota op het programma staan. Tijd genoeg dus om onderweg nog het één en ander te gaan zien. We begonnen de dag goed want anders dan gebruikelijk zat bij dit overnachtingsadres het ontbijt wel bij de prijs inbegrepen. In plaats van de gebruikelijk boterham met kaas deden we ons nu tegoed aan havermoutpap met vers fruit en lekker bananenbrood en verse koffie en jus.  Om half tien waren we klaar en reden we Highway 41 in westelijke richting op. Van het hotel hadden we een foldertje meegenomen met nog wat bezienswaardigheden in de omgeving. De eerste stop was boven op een brug waar vandaan je lamantijnen ofwel zeekoeien zou kunnen spotten. En we zagen deze gigantische beesten dan ook. Veel zagen we er echter niet aan want die beesten leven onder water en komen slechts af en toe heel even boven water om wat adem te halen. De tweede stop was een hele leuke. We liepen de zogenaamde Marsh Trail naar een uitkijktoren ...

Jammer, maar we vertrokken deze dag al weer uit het prima hotel. We hadden graag nog wat langer gebleven in Key West. Er was nog genoeg te doen voor een dagje. Toch waren we allesbehalve verdrietig want deze dag zouden we naar de Everglades rijden. We verheugden ons al op een ritje met een airboat en op de alligators. Om in de Everglades te komen moesten we wel dezelfde lange weg over de diverse Keys weer terug rijden. Voordat we aan die rit begonnen deden we eerst wat boodschapjes in een winkel in Key West zodat we weer wat voorraad hadden. Op de weg was het lang niet zo druk als de dag ervoor. Toch schoot de reis niet echt op omdat de weg hier tweebaans is en we achter een paar sukkels reden die structureel 10 mijl langzamer reden dan de maximum snelheid. Op Pine Key stopten we even. Zo waren we meteen van die sukkels verlost en hadden wij mooi de tijd om te ontbijten. Echt op ons gemak deden we dat niet. Staand bij de kofferbak waarin onze koelbox stond smeerden we wat boterh...