Ron & Nicky op reis

Het heeft eventjes geduurd, maar eindelijk hebben we de tijd gevonden om uit de vele duizenden foto's wat fraaie exemplaren te zoeken die we de moeite waard vonden om die op onze Picasa foto-site te zetten. We hebben ze nog niet allemaal uitgezocht. Voorlopig staan er van onze reis door Maleisië, Nieuw Zeeland en de Cook Eilanden de topfoto's op onze site. Klik op de links onder de collagefoto of klik op de goudgele knop links op je scherm. Foto's Maleisië Foto's Nieuw Zeeland Foto's Cook Eilanden

Onze laatste hele dag in Nieuw Zeeland. Zodra we 's morgens hadden ontbeten en waren uitgecheckt, liepen we met onze tassen naar de I-Site op Cathedral Square. Daar kochten we kaartjes voor het Antartica Center, pal tegenover het vliegveld van Christchurch. Dit werkende Antarcticastation bezoeken had twee redenen. We konden onze tijd aangenaam verdoen terwijl we wachtten voor onze vlucht naar Auckland om 16.30 uur en we hadden gratis transport vanuit de stad naar het vliegveld. Bij het centrum konden we onze tassen opbergen in een locker. We waren vroeg in het centrum toen het er nog helemaal niet druk was. Daarom was het ook niet druk bij de Hagglunds. Een Hagglund is een voertuig dat ontworpen is voor vervoer op de polen. Het apparaat op rupsbanden kan de meest onmogelijke hindernissen nemen. We konden meteen instappen voor een demonstratieritje op een hindernisbaan. Met het grootste gemak reden we steile hellingen op en af en dreef het apparaat zelfs op water. Weer binnen stond...

Vandaag een hele dag om Christchurch te verkennen. Een hele grote stad met tal van bezienswaardigheden is het niet en dus kwamen we redelijk laat uit ons bed rollen. Pas om tien uur staken we onze neuzen buiten de deur en net op dat moment begon het met motregenen. We dachten dat het wel mee zou vallen met de regen, maar na tien minuten lopen, besloten we toch terug naar het hotel te gaan om onze regenjassen op te halen. We liepen als eerste langs de vele winkels in de stad. Dat deden we alleen om niet nat te worden want de regen hield aan. We zitten nu een maand in Nieuw Zeeland en hebben tot nu toe slechts drie halve dagen regen gehad. We mogen daarom niet mopperen en dat deden we dan ook niet. Na een beker koffie was het met de regen grotendeels gedaan en konden we eindelijk de stad gaan bekijken. Op Cathedral Square staat de kleine kathedraal van Canterbury, het beroemdste gebouw in de stad. Daar konden we dus niet omheen. Van buiten klein, van binnen niet echt indrukwekkend. We wa...

Onze laatste dag in Nieuw Zeeland dat we in het bezit zijn van een auto. Vanuit Portobello moesten we de zwarte Nissan nog naar Christchurch rijden, een afstand van 380 kilometer. Omdat we pas tegen tienen uit Portobello wegreden en we de auto vóór 17.00 uur moesten inleveren, betekende het doorrijden. Hoewel we de hele weg over State Highway 1 reden, betekende dat niet dat we altijd lekker konden doorrijden. Highways zijn hier geen snelwegen zoals bij ons maar gewone 2-baans wegen die dwars door dorpen en steden lopen en waar slechts af en toe een zogenaamde "Passing Lane" is om slome voertuigen in te kunnen halen. De dorpen zijn veelal langgerekt en daar mag je maar 50 kilometer per uur. Zo kan het komen dat je over 380 kilometer toch zo'n 5 en een half uur doet. De eerste stop die we onderweg maakten was bij de Moeraki Boulders. Dat zijn mooie ronde stenen die op een strandje liggen en een hele hoop mensen trekken. Ons ook dus. De tweede stop was in het plaatsje Oamar...

Ons eerste uitstapje voor deze dag was het enige kasteel op het zuidereiland van Nieuw Zeeland. Rond 1870 liet de rijke Australische bankier William Larnach. Hij liet het aparte gebouw bouwen boven op een heuvel met fantastisch uitzicht over de wijde omgeving, inclsief Dunedin. Het kasteel was al aardig aan het vervallen toen het in 1967 door de familie Barker werd gekocht. Zij besloten het kasteel te restaureren en open te stellen voor het publiek. Rondom het kasteel is inmiddels een grote tuin aangelegd. Wij, als kasteelbewoners, bekeken de te bezichtigen kamers met interesse. Men had z'n best gedaan om alles met meubliair uit de 19e eeuw in te richten en sommige zaken waren nog origineel. 's Middags en 's avonds hadden we een tweede uitstapje. Dit keer gingen we wild spotten op het schiereiland. Dat deden we met een tour die voor ons geboekt was. Stipt op tijd werden we bij onze cabin opgepikt door een busje en werden we verwelkomt door gids John die ons meteen een verr...

We sliepen goed bij onze schapenboer. Ook wel lekker om helemaal geen geluiden van buitenaf te horen. Onze gastvrouw had voor een prima ontbijt gezorgd. Toevallig vandaag was men op de boerderij bezig met het scheren van de schapen. Leuk voor ons om eens een kijkje te gaan nemen. De boer hield zich zelf niet bezig met scheren, maar had "contractors" ingehuurd die per schaap betaald werden. De mannen werkten dan ook als bezetenen. Niet te geloven hoe snel een schaap van z'n wollen jas werd ontdaan door bezweette mannen met ontbloot bovenlijf en een ouderwets uitziend scheerapparaat. Nadat we afscheid hadden genomen van boer en boerin, reden we de "Scenic Southern Route" verder af. We stopten als eerste bij de Tunnel Hill, een met de hand gegraven spoortunnel uit de 19e eeuw. Veel viel er niet aan te zien. Er liep ook geen spoor meer door en de tunnel lag er eigenlijk maar te liggen. Snel verder naar Nugget Point. Behalve ruige rotsen en een vuurtorentje boven op...

Vandaag weer een lange reisdag; van Te Anau naar een farmstay in de Catlins. De Catlins is de naam van het hoekje Nieuw Zeeland dat het meest zuidoostelijk ligt. Dit stukje ligt het dichtst bij Antartica. Om daar te komen besloten we de "Southern Scenic Route" te volgen. Da's een route die langs allerlei bezienswaardigheden voert. Die bezienswaardigheden zijn van natuurlijke aard. In dit deel van het land vind je weinig dorpjes en de mens heeft hier geen echt grote invloed op het landschap gehad of het moeten de miljoenen schapen zijn die hier in grote weiden grazen. We hadden een kaart van de route met daarop alle interessante plekken. Steeds als we er eentje passeerden ging de auto aan de kant en werden de camera's ter hand genomen. Het landschap hier in het diepe zuiden was heel divers. De ene keer glooiende hellingen dan weer ruige rotsen, vooral als we langs het water kwamen te rijden. De ene keer stopten we voor wetlands of een waterval, dan weer voor een wande...

Al om tien voor half zeven ging de wekker. Dat was nodig omdat we voor tien uur bij het haventje in de Milford Sound moesten zijn voor een boottocht door het fjord. We zouden minstens twee uur nodig hebben om de 120 kilometer af te leggen. We vertrokken netjes op tijd en we verwachtten veel verkeer op de weg, maar dat viel reuze mee. In feite was er nauwelijks verkeer richting Milford Sound en konden we lekker doorrijden. Pas nadat we zo'n 60 kilometer hadden gereden kwamen we in het Fiordand NP en werd het landschap ruiger. Naarmate we dichter bij het fjord kwamen rezen de bergen steeds meer loodrecht omhoog. De mist rondom de toppen gaf het een extra dramatisch accentje. Zo'n 20 kilometer voor Milford moesten we door de Homer tunnel. Die is tussen 1935 en 1953 gegraven en er is sindsdien niks meer aan veranderd. Dus moesten we door een amper verlicht, smal rottunneltje vol met gaten in het wegdek. Gelukkig hadden we geen tegenliggers. Veel te vroeg waren we in het haventje w...

Toen we wakker werden waren we blij verrast dat de zon scheen. Het weerbericht had heel ander weer voorspeld. Vandaag gingen we eerst Queenstown verkennen voordat we verder zouden rijden naar Te Anau. Nadat we onze auto hadden geparkeerd, liepen we eerst naar de Skyline, een gondelbaan die ons naar een uitzichtsount hoog boven de stad bracht. Queenstown is dè stad in Nieuw Zeeland waar de bezoekers zich bezig houden met sportieve activiteiten en vooral zaken waarbij de "thrillfactor" prominent aanwezig is. Zo ook hier hoog boven de stad. Mensen stortten zich naar beneden aan parapents, je kunt er rodelen en er was de onvermijdelijke bungyjump. Wij hielden het bij kijken. Weer terug in de stad, bekeken we wat winkeltjes en kocht Nicky haar 51-ste rugzak. Omdat heugelijke feit te vieren gingen we koffie drinken bij Starbucks. Niet te lang want er viel nog genoeg te zien in Queenstown. Zeker met dit lekkere weer was het goed toeven in de winkelstraatjes en aan de oever van het ...

Voordat we deze dag begonnen aan de lange rit naar Queenstown, reden we na het uitchecken eerst naar Lake Matheson. Bij mooi weer en geen wind, spiegelen Mount Tasman en Mount Cook mooi in dit meertje. Omdat het mooi weer was besloten we te gaan kijken. Rond het meertje loopt een wandelroute met daarin diverse uitzichtspunten. Wij liepen deze route maar zagen dat het niet helemaal windstil was. Dat betekende kleine golfjes op het water en geen spiegeling. Achterin het meer stond veel minder wind en was het water grotendeels glad. Daardoor kregen we toch het uitzicht te zien waar zoveel mensen voor hier komen. De hemel was dan wel niet blauw, de spiegeling was er eventjes wel. De rit naar Queenstown loopt dwars door de Southern Alps en was prachtig. We kwamen hoegenaamd geen plaatsjes tegen maar de natuur daarentegen was prachtig. Door de vele regen die hier normaal gesproken valt, groeien er veel mossen en varens en is alles erg groen, maar er groeien ook palmen wat een apart gezicht ...

Vandaag weer een relatief korte reisdag. Maar goed ook want voor de middag stond er in het plaatsje Fox Glacier een excursie op het programma. We zouden de Fox gletsjer op gaan. Vanuit Hokitika reden we weer door een schitterend landschap, via slechts een enkel plaatsje naar Fox. Het plaatsje zelf stelt helemaal niet zoveel voor. Alles wat er staat is er voor het toerisme neergezet. Het toerisme richt zich helemaal op de Fox gletsjer. Daar kun je op lopen of je kunt er overheen vliegen. Kennelijk zijn er veel mensen die de gletsjer willen zien zonder een lichamelijke inspanning te hoeven leveren en die een helikoptervlucht boeken want de hele tijd hoorde je het gezoem van kleine helikoptertjes. Wij gingen ons wel lichamelijk inspannen. Er stond ons een tocht van ongeveer vier uur te wachten waarvan een uur op de gletsjer zelf. De rest van de tijd zouden we bezig zijn om op en van die gletsjer te komen. Omdat we een beetje te vroeg in Fox waren, probeerden we eerst om in te checken in...

Het is lastig slapen als je allebei te lang in de zon hebt gezeten en je schouders hebt verbrand. Allebei werden we steeds weer wakker als we ons omdraaiden in bed vanwege de brandende pijn. We waren dan ook op tijd wakker. Vandaag ging de rit naar de Westkust van het zuidereiland met Hokitika als eindbestemming. De route voerde ons over de Lewis Pass. De weg was weer erg bochtig maar het landschap maakte ales goed. De begroeiing op de hellingen was overdadig en opvallend was dat er ook veel palmbomen groeiden. We besloten om niet de korste weg naar Hokitika te nemen vanwege een zeeleeuwenkolonie bij Cape Foulwind en de Pancake Rocks bij Punakaiki die we anders zouden missen. De omweg was wel zo'n 130 kilometer lang en liep via het plaatsje Westport. Tegen half een stopten we op de parkeerplaats bi Cape Foulwind voor de zeeleeuwen. Toen we uitstapten zagen we meteen een vogel rond lopen die wel wat weg had van een kiwi, maar in het echt een weka was ofwel een Maori-hen. Deze beest...

Vandaag een korte reisdag; slechts 130 kilometer naar Hanmer Springs. Hanmer Springs dankt zijn bestaan aan de warmwaterbronnen die hier zijn. In de winter kan er ook geskied worden. We hebben vannacht goed geslapen maar zijn blij dat we dit backpackershostel kunnen verlaten. We zullen wel te oud worden voor dit soort onderkomens. Zo ergerden we ons aan een groep Duitse pikkies die veel lawaai hadden en hun rotzooi bij de buren over de schutting mikten. Ook het kamertje was erg basic geweest. Er was niet eens een tafeltje of stoel aanwezig geweest om je kleding op te leggen. Gelukkig is dit het laatste backpackeradres op onze reis. Toen we vertrokken was het nog wat bewolkt maar al snel klaarde het op en reden we onder een wolkenloze hemel door een werkelijk prachtig landschap van bergen en weiden. Er was nauwelijks ander verkeer op de weg. Slechts af en toe reden we aan een boerderij voorbij, en er was slechts één plaatsje waar we doorheen reden voordat we tegen de middag Hanmer Spri...

Toen we deze morgen wakker werden regende het pijpenstelen. Niet bepaald een fijn vooruitzicht voor een reisdag, maar we mochten ook van geluk spreken dat we deze regen niet gisteren hadden tijdens de boottocht en de wandeling. Met de ruitenwissers op volle kracht, vertrokken we om kwart voor negen voor onze rit naar Kaikoura. Kaikoura is bekend om de vele walvissen die daar voor de kust fourageren en ook zwemmen er veel dolfijnen rond. We hadden gelukkig nog geen excursie geboekt want we zagen het niet zo zitten om in de stromende regen op een bootje rond te dobberen. Ondanks de regen vorderde de rit vlotjes. Ron moest vele honderden bochtjes maken in de bergen maar gelukkig heeft ie daar helemaal geen hekel aan. Tegen twaalven waren we voorbij het plaatsje Blenheim en kwamen we weer langs de kust te rijden. Hier hield het regenen op en verscheen er steeds meer blauw tussen de wolken. Bij Half Moon Bay, een half uurtje voor Kaikoura, stopten we langs de kant van de weg omdat we steed...

Vandaag een hele dag te besteden in het Abel Tasman National Park. We hadden een excursie geboekt. Eentje waarmee we eerst met een boot zouden gaan varen en daarna zouden gaan lopen. Jammer genoeg was het zwaar bewolkt maar wel droog. Met de auto reden we 's morgens vroeg naar het plaatsje Kaiteriteri om daar aan boord te gaan van een grote boot. We namen plaats boven op het dek, maar toen de boot het ruime sop koos, was het toch wel een beetje fris. Toch bleven we aan dek zitten om het simpele feit dat we zo meer zagen. Zo voeren we voorbij aan een rots die ze Split Apple Rock noemen en inderdaad wel wat weg had van een appel die in tweeën lag. Ook zagen we zeeleeuwen en mooie strandjes. Iets meer dan twee uur voeren we naar het noorden en waren al verschillende mensen van boord gegaan om te gaan wandelen. Wij stapten bij Medlands Beach van boord voor een wandeltocht van zo'n tien kilometer. Anders dan gedacht liep het pad niet langs het water maar door dichte bossen. Slechts...

Na één nachtje moeten we alweer afscheid nemen van Picton. Voordat we het plaatsje verlieten, kochten we bij een onvervalste Nederlandse bakker een aantal kersenflappen en nog wat andere zoete broodjes voor onze lunch. Via de erg bochtige maar prachtige Queen Charlotte Drive reden we naar het plaatsje Havelock. De weg was slecht. Op verschillende plaatsen waren stukken van de helling naar beneden gevallen en moesten we uitwijken voor bomen en rotsblokken. Na Havelock kwamen we op State Highway 6 te rijden en die was een stuk beter te berijden, hoewel de weg erg bochtig bleef. Tegen twaalven reden we Nelson binnen. Nelson is de grootste plaats in het noordelijk gedeelte van het Zuidereiland. Hier waren tal van winkeltjes en cafeetjes. We liepen eerst eentijdje langs de winkeltjes die weer open waren na de feestdagen en dronken een cappuccino bij Starbucks. Een bezienswaardigheid in Nelson is de kathedraal. Het moderne gebouw staat op een heuvel en is van buiten helemaal niet mooi. Het...

Op tijd uit bed om onze ferry naar het Zuidereiland te halen. Zoals gewoonlijk waren we ruim op tijd en moesten we geruime tijd wachten voordat we onze auto aan boord van de grote boot konden rijden. De boot was erg groot, maar liefst 8 dekken en in het ruim ruimte voor zelfs een complete trein. Gelukkig was het mooi weer en stond er niet teveel wind want op de Cook Strait, die we over moesten steken, kan het behoorlijk spoken bij minder weer. Wij gingen meteen naar het observatiedeck en bleven kijken hoe de boot, precies op tijd, de haven van Wellington verliet. Het eerste half uur voeren we nog in beschud water, maar eenmaal buitengaats deinde de boot toch behoorlijk. Gelukkig hadden we allebei nergens last van. Een kop koffie drinken bleek een hele onderneming. Kennelijk wilde iedereen aan boord tegelijkertijd koffie hebben en had het meisje die daarvoor moest zorgen zoiets van "waarom haasten? We zitten toch nog enkele uren op zee". Pas na een half uur hadden we een bak ...

Vandaag een hele dag in Wellington. Daarom waren we blij dat de zon lekker stond te schijnen toen we wakker werden. Onze eerste tocht was naar de kabelbaan die ons naar de grote botanische tuin, op een helling boven de stad, bracht. De tuin is gigantisch, prachtig aangelegd en uitstekend onderhouden. Het mooiste was dat de tuin geheel gratis toegankelijk was. Kom daar in Nederland maar eens om. In de botanische tuin waren ook een observatorium en een museum voor de "cable car". Slenterend over de slingerpaadjes ging vooral Nicky zich helemaal te buiten aan het fotograferen van bloemetjes. Daardoor was het al twaalf uur geweest voordat we ons weer met de kabelbaan naar de stad lieten brengen. Daar brachten we een bezoek aan de Old Saint Pauls church. Dit is met voorsprong de mooiste kerk van de stad en wellicht zelfs van heel Nieuw Zeeland. De kerk is helemaal niet zo groot en door de zware dakspanten heeft het interieur een heel intiem karakter. Na een lunch in een restauran...

2011 duurt voor ons 12 uur langer dan een normaal jaar. Twaalf uur eerder dan in Nederland was het voor ons al nieuwjaar, ook al beleefden we dat niet bewust omdat we lekker lagen te pitten in ons gigabed. Pas 's morgens om een uur of acht wensten we elkaar een gelukkig 2011. De feestgangers in het hotel waren ook al vroeg weer wakker. Toen we aan het ontbijt verschenen, zat daar het grootste gedeelte van de gasten al te eten. Zoals het een luxehotel betaamt, was er een uitgebreid buffet. Met volle magen begonnen we daarna aan de reis naar Wellington. De eerste helft hadden we de weg zowat voor ons zelf. Kennelijk lagen de meeste Kiwi's hun roes nog uit te slapen. Pas rond een uur of twaalf werd het wat drukker op de weg. Toen we door het plaatsje Foxton reden wisten we in eerste instantie niet wat we zagen toen we een levensgrote windmolen zagen staan. Niet zomeer een windmaolen, maar een hele echte Nederlandse windmolen. Daar wilden we het fijne van weten en brachten een bez...