Ron & Nicky op reis

We zijn al weer bijna drie weken thuis van onze reis naar Indonesië. We hebben in de tussentijd niet stil gezeten. De foto's zijn uitgezocht, bewerkt en van een titel voorzien. Ze staan nu ook op onze Picasa fotosite. Klik op de knop links of op onderstaande link voor een selectie van 170 foto's. Picasa foto's: Indonesië Nicky is druk bezig geweest met het maken van een fotoboek. Ook daar hebben we inmiddels een digitale versie van die je kunt bekijken als je op onderstaande link klikt. Fotoboek Indonesië 2013 We hebben zelfs een filmpje van onze reis op Youtube gezet. De video duurt een kleine 36 minuten en die kun je bekijken als je op de link hieronder klikt. Videofilm Indonesië 2013

Ook de laatste nacht in Indonesië was een warme ondanks de airconditioning die aan stond. We waren dan ook weer op tijd wakker. Bij het ontbijt bleek dat zowat alle gasten van dit hotel Nederlanders waren. Behalve onze groep zat er nog een groep die vandaag ook naar huis ging. Wij hadden nog wat uurtjes in Sanur te besteden want we hoefden pas om twaalf uur onze kamer uit. We hadden hier de zee nog niet gezien en daarom slenterden we naar het strand. Het was eb en de zee had zich ver terug getrokken. Veel activiteit was er niet. Een paar mensen waren aan het pootjebaden en in het water lag een enkele local op zoek naar onbekende lekkernijen. In een duikpak, alsof dat hier nodig is, en een snorkel plukte de man steeds iets uit het water dat hij in een mandje deed dat achter hem aan dreef. Wij zaten een tijdje onder een afdakje te kijken naar de man. Toen we genoeg zee hadden gezien liepen we langs een soort van fietspad een eindje parallel aan de kust. We liepen langs luxe hotels die...

De laatste hele dag in Indonesië is aangebroken. Vandaag gaan we van het eilandje Lembongan terug naar Bali om daar nog één nacht in een hotel te verblijven. Morgen vliegen we terug naar Nederland en zit de vakantie erop. We hoefden deze dag pas laat weg dus we stonden in alle rust op en aten ons ontbijtje. Het was vervolgens op ons terrasje wachten tot het tien uur was. Vlak voordat we gingen was er nog even commotie toen een groepsgenoot struikelde en haar enkel verstuikte. Omdat we geen zin hadden om in een overvol busje plaats te nemen (die zat namelijk al vol met bagage en wij werden geacht daar ook nog in plaats te nemen) liepen we naar het strand waar vandaan een snelle motorboot ons terug naar Bali zou brengen. Het ritje duurde weer precies een half uur. Weer op Bali werden we met een busje naar de Swastika Bungalows in het toeristenplaatsje Sanur gebracht. Denk nu niet dat we in een hotel terecht kwamen met rechts extreme ideeën. Een swastika is een eeuwenoud hindoeïs...

Redelijk vroeg waren we vandaag al wakker. Reden; we zouden gaan snorkelen en vanwege die grote koperen ploert aan de hemel kun je dat maar zo vroeg mogelijk op de dag doen. Na het ontbijt werden we omstreeks half negen opgepikt door een man met een pick-up truckje die ons en nog zeven anderen naar de noordoosthoek van Lembongan bracht. Dit deel van het eiland bestaat uit mangrovebossen en het was dan ook dat we tussen die bossen in een bootje stapten waarmee we een paar honderd meter uit de kust werden gebracht om te snorkelen. We hadden onze eigen maskers en snorkels meegenomen en van de organisator kregen we nog een reddingsvest mee. Zo’n reddingsvest is niet echt nodig want je blijft toch wel drijven maar het zwemt wat meer ontspannen. Meteen nadat we stil lagen met de boot sprongen we in het lauwe water. De stroming was wat sterker dan verwacht maar het onderwaterleven was er prachtig. Lekker dobberend op het water zagen we talloze soorten kleurrijke vissen en ook het overv...

We konden lekker uitslapen maar door de hitte waren we toch weer op tijd wakker. Na het ontbijt werden we in een minibusjes naar Sanur gereden. De rit duurde zo’n drie kwartier en liet maar weer eens zien hoe druk het verkeer in Indonesië kan zijn. Het was de hele weg aanschuiven. In Sanur werden we bij een strandje afgezet waar vandaan er boten vertrokken naar diverse bestemmingen. Een haven kon je het echter nauwelijks noemen. Er waren geen aanlegsteigers en wilde je aan boord van één van de schepen, dan moest je door het water waden. Gelukkig werden onze tassen door personeel van de bootmaatschappij aan boord gebracht en hoefden we die dus niet zelf door het water te sjouwen. Wel was het oppassen met de handbagage want daar zat een hoop elektronische apparatuur in. Ook de bronzen beelden die we gisteren hadden gekocht moesten mee, dus het was nog een heel gedoe voordat we aan boord van een snelle motorboten waren die ons in een half uur tijd naar het eiland Lembongan zou brenge...

Dit wordt een kort blogstukje want deze dag hadden we niks meer op het programma staan dan wat shoppen in Ubud. De nacht was weer gruwelijk warm geweest maar dankzij een grote plafondventilator was het boven de lakens nog enigszins uit te houden. We sliepen in ieder geval goed en werden zo rond een uur of half acht wakker. We ontbeten in het hotel en gingen daarna op pad. Onze eerste bestemming vandaag was het paleis van Ubud. Wij hadden voorstellingen van een prachtig gebouw waar je op je gemak door lange gangen en luxe kamers kon slenteren, maar dit paleis bleek een soort van tempel te zijn en alleen een binnenplaats met wat bouwseltjes erop was toegankelijk voor ons. Niet vreemd dat we zo klaar waren met ons paleisbezoek. Tegenover het paleis ligt de lokale markt van Ubud en ook hier namen we een kijkje. Er was een klein gedeelte waar de lokale bevolking groenten en fruit verkochten maar het overgrote deel van de markt waren toch weer souvenirsstalletjes. Het verbaasde ons h...

Voor deze dag hadden we een fietsexcursie geboekt die ons het grootste deel van de dag bezig zou houden. Ontbijt en lunch zaten bij de excursie inbegrepen en daarom aten we in het hotel ‘s morgens alleen wat stukjes banaan. Om half acht werden we opgehaald en werden we in een minibusje in een uur tijd naar een restaurant nabij de vulkaan Mount Batur gebracht. Het terras van het restaurant had een geweldig uitzicht op de vulkaan. Die zag er ruig uit. De helling waar wij tegenaan keken lag nog helemaal bezaaid met lava, afkomstig van de laatste grote uitbarsting in 1963. In het restaurant ontbeten we met o.a. zwarte rijstepap met kokosmelk. Het spul zag er niet uit maar smaakte heerlijk. Na het ontbijt werden we door de organisator naar een tuin meegenomen die vol stond met allerlei vruchten en kruiden. We hadden echter een paar dagen geleden al zo’n tuin bezocht en daarom interesseerden wij ons niet zo veel voor de uitleg van August, onze sympathieke gids voor deze dag. Wel inte...

Vandaag een reisdag maar niet zo eentje waarbij we de hele dag in de bus moeten zitten. Gelukkig maar want deze reis hebben we eigenlijk al te veel in een bus gezeten naar onze zin. Vandaag gaan we naar Ubud, de cultuurhoofdstad van Bali. Vandaag is een bijzondere dag voor de hindoe’s op Bali. Het is namelijk Kuningan, één van de drie belangrijkste feestdagen van het jaar. In het hotel was iedereen feestelijk gekleed waarbij de mannen allemaal in het wit waren gekleed en de vrouwen nog mooier waren dan ze normaal gesproken al zijn door hun feestelijk kledij en extra aandacht voor hun uiterlijk. Toen de bus bij het hotel vertrok zagen we overal mensen met offergaven die ze naar één van de triljoenbiljoen tempels hier op Bali brachten om hun voorouders te vereren. Al na een half uurtje rijden stopte de bus om ons de gelegenheid te geven om de Gitgit waterval te kunnen bekijken. Om die te kunnen zien moesten we flink wat trappen naar beneden klimmen. Het was echter de moeite. Met ee...

Voor vandaag stond er niks op het programma. Het grootste deel van de groep ging om 06.00 uur al kijken of ze dolfijnen konden spotten op zee, maar wij hadden behoefte aan een keer uitslapen en gingen dus niet mee. Dat uitslapen lukte prima met de airco aan om de ergste hitte weg uit de kamer te houden. Al vroeg op de morgen was het buiten bloedheet. We gingen eerst op ons gemak ontbijten en zaten wat langer aan tafel dan gepland omdat in het restaurant de internetverbinding het een beetje deed. Zo konden we onze e-mail ophalen en een beetje kijken op Facebook. Toen we onze spulletjes pakten om naar het dorp te lopen was het al kwart over tien. We wilden het dorp gaan verkennen maar al snel werd ons duidelijk dat het veel te warm was om veel te bewegen. Bovendien was het dorp bij daglicht niet erg aantrekkelijk. ‘s Avonds ging het wel met al die lichtjes van de restaurants en barretjes, maar bij daglicht was er weinig aan. Veel volk was er ook niet en daarom vielen we als toe...

Vandaag verlaten we het eiland Java om naar Bali te reizen. Een reisdag betekent vroeg op staan en deze dag was wat dat betreft niet echt een uitzondering. Met de grote bus reden we in pakweg twee uur naar de uiterste oostkust van Java om daar een veerpont te pakken. We hadden gedacht dat het een serieuze zeestraat was die Java van Bali scheidt maar dat viel alles mee. Als je goed keek zag de kust van Bali goed vanaf de oever bij de haven op Java. De veerpont zou er toch nog zo’n drie kwartier over doen. We hoefden niet lang op de pont te wachten want elke 20 minuten vertrekt er eentje. Onze veerpont was een zwaar vervallen oude schuit. We waren dan ook enigszins verbaast dat het ding bleef drijven en zelfs vooruit kwam. Aan boord kozen we ervoor om bij de achtersteven te gaan staan om nog iets naar buiten te kunnen kijken. Voor de passagiers waren namelijk maar weinig raampjes gemaakt. De verkopers van brillen, nephorloges en petjes hadden ons snel gevonden en ze waren erg vas...

Vandaag een lekker luie dag. Pas ‘s middags zouden we wat gaan ondernemen buiten het hotel en tot die tijd konden we lekker luieren. Toen we rond negen uur eens opstonden scheen de zon al lang en breed aan een wolkeloze hemel en was het al warm. Het ontbijt was een verademing. Na twee en een halve week toast met jam of ei, waren er hier broodjes en pannenkoekjes en er was zelfs kaas. We aten dan ook veel meer dan we de afgelopen weken hadden gedaan. In de schaduw van de veranda van ons huisje zaten we een tijdje wat te lezen voordat we het lekkere koele water van het zwembad indoken. Daar was het goed toeven hoewel we wel moesten oppassen niet te verbranden. Rond een uur of twaalf gingen we met de groep mee naar een plantage iets buiten Kalibaru. Deze plantage behoorde tot een stichting die ook een schooltje voor weeskinderen beheerde. Toen we daar aan kwamen kwamen al meteen kinderen naar ons toe gehold en werden we begroet met een bamboecorsage. We zouden hier uitleg krij...

Al om drie uur liep de wekker af en werden we geacht uit bed te komen, tenminste als we de zonsopkomst nabij de Bromo vulkaan wilden zien. Dat viel niet mee. Vanwege de hoogte waarop we zaten was het best frisjes maar niet zo koud als Eddy had doen voorkomen. Die liep te rillen in z’n dikke jas en muts. Omstreeks half vier stapten we in een jeep om vervolgens in het pikkedonker de zandvlakte van de krater van de Bromo op te rijden. Voor de zonsopkomst reden we vervolgens stijl omhoog de kraterrand op. De jeep had het af en toe hard te halen. Bij het uitzichtpunt aangekomen bleek dat we beslist niet de enige toeristen hier waren. Volgens Eddy was het in het seizoen vier tot vijf maal drukker als dat het nu het geval was, maar er waren nog honderden mensen op het natuurspektakel afgekomen. Allemaal dik aangekleed tegen de kou. We dronken eerst nog een kop thee om dat het toch nog donker was om vervolgens naar en speciaal gebouwd platform te lopen voor de zonsopkomst. Gelukkig was he...

Deze nacht was het weer zo ver; een bloed irritante imam die het nodig vond om om kwart voor vier te beginnen met z’n vals gejammer in een poging om moslims aan het bidden te krijgen. Het leek alsof de vent niet meer ophield met herrie schoppen. Om zes uur begon ie nog een keer, maar toen was er ook al zoveel herrie van het verkeer dat we allebei wakker waren. Het ontbijt was deze morgen uitgebreider dan we de afgelopen veertien dagen hadden gehad. Enny, de eigenaresse van het guesthouse wist precies waar Nederlanders van houden en dus was er bruin boord, hagelslag, pindakaas en diverse soorten jam. Alleen kaas ontbrak. Voordat we aan de rit naar de Bromo vulkaan zouden aanvangen, liet Eddy de chauffeur nog door het koloniale deel van Malang rijden. Koloniale voorouders vestigden zich graag in deze stad vanwege het koelere klimaat. Daar was vandaag niks van te merken. Het was gewoon weer ouderwets bloedheet. In het centrum, bij het Alun Alunplein keken we gedurende een half uurtj...

Al om half zes waren we wakker. Niet alleen van de wekker maar ook van de geluiden buiten.  Daar was een medewerker van het hotel zo vroeg al auto’s aan het wassen. Na het ontbijt moesten we onze tassen zelf naar de bus dragen omdat die niet bij het hotel kon komen vanwege een soort van straatspeeldag op de straat voor het hotel. Talloze mensen waren er aan het wandelen, fietsen of voetballen. Wij zaten nog geen 20 minuten in de bus toen deze al weer stopte bij een markthal. Hier keken we gedurende een half uurtje rond. We zagen erg veel spullen die ons helemaal niet bekend voorkwamen en af en toe was de lucht niet te harden, maar fotogeniek is zo’n markt altijd, dus werden er weer veel foto’s gemaakt. Nadat we weer even in de bus hadden gezeten reden we voorbij aan een akker waar men druk bezig was met de oogst van rijst. Mensen op de akker sneden de rijst en aan de kant van de weg stond een simpele maar effectieve dorsmachine. Het was verbazingwekkend hoeveel rijst er...

Tijdens het ontbijt speelde er, vast vol goede bedoelingen, traditionele muziek. Dat ging echter zo hard en was zo lelijk dat we snel onze toast met jam naar binnen werkten en zorgden dat we de ontbijtzaal konden verlaten. Deze morgen zouden we naar de Prambanan tempels gaan die in de buurt van het hotel liggen. De Prambanan tempels zijn van Hindoeïstische oorsprong en iets ouder dan de tempels van de Borobudur. Het complex bestaat uit drie hoofdtempels die gewijd zijn aan de drie grootste Hindoeïstische goden; Shiva, Vishnu en Brahma. Daaromheen stonden eens 224 kleinere tempels maar deze zijn allemaal tot ruïnes vervallen. We moesten bij de ingang weer een sarong om en kregen een gids mee. Deze vonden we echter langdradig en zijn zodat we snel onze eigen weg gingen. Hoewel de drie hoofdtempels er nog mooi bijstonden, zijn ze bij een aardbeving in 2006 zwaar beschadigd geraakt. Gelukkig zijn ze met geld van Unesco, maar ook uit Nederland weer opgeknapt. We vonden de tempels pra...