Ron & Nicky op reis

De wekker maakte ons keurig om tien voor vijf wakker. We schoten snel een truitje aan en stonden even later op het balkonnetje naar een prachtige rode maan te kijken. Gelukkig was het helder waardoor de maansverduistering goed te zien was. Het was wel koud dus waren we snel weer binnen, temeer omdat de maan ook vanuit de kamer zelf te zien was. Helaas was het allemaal te donker voor onze compactcamera’s om goed op de foto te kunnen vastleggen. Daarom doken we na een minuut of vijf ons bed weer in en sliepen lekker door tot een uur of acht. We waren de enige gasten in het hotel maar de eigenaar had een prima ontbijt voor ons gemaakt. Niks geen buffet maar alles netjes gedekt op de tafel. Alles was er in overvloed en de vers afgebakken broodjes waren heerlijk. We aten meer dan goed voor ons was, maar daarmee hadden we wel een goede bodem om aan de laatste etappe van het Pieterpad te kunnen beginnen. Nadat we waren uitgecheckt liepen we weer naar Strabeek. Daar ging de GPS weer a...

Voor de laatste twee etappes van het Pieterpad wachtten we op lekker weer. We wilden Nederlands langste wandelpad met lekker weer afsluiten. Toen de weersvooruitzichten positief waren boekten we snel via het internet een hotelletje in Valkenburg zodat we de resterende etappes in twee dagen konden lopen. Zowel het startpunt in Sittard als het eindpunt in Maastricht zijn prima bereikbaar met het openbaar vervoer en daarom namen we op deze vroege zondagmorgen vanuit Helmond de trein. Eerst naar Eindhoven om daar over te stappen op de intercity naar Sittard. Om half elf waren we bij ons startpunt op de Markt in Sittard. Voordat we echter met lopen begonnen namen we plaats op een terrasje om daar, in de zon, een cappuccino en een lekker stuk vlaai naar binnen te werken. Het was bijna elf uur toen we de GPS aanzetten om met een goed gevulde maag aan de 25e etappe te beginnen.  Dwars over de Markt ging het door een winkelstraat naar de rand van de stad. Daar gingen we de Kollenbe...

Het einde van het Pieterpad komt in zicht. Nog drie etappes en we staan op de Pietersberg nabij Maastricht. Omdat we dit langeafstand wandelpad nog dit jaar willen afmaken en er voor deze dag mooi weer werd voorspeld, besloten we van Montfort naar Sittard te lopen. Omdat we het inschatten dat de parkeermogelijkheden in het centrum van Sittard beperkt waren en in ieder geval niet gratis, reisden we met de trein. Ron had nog een gratis dagkaart voor de trein, dus het was aanlokkelijk om met het openbaar vervoer te gaan. Tenminste dat dachten we. Op het NS station in Helmond bleek het gratis dagkaartje niet te werken. Vanwege de poortjes op dit station konden we, zonder in te checken, niet eens op het perron komen om daar naar een NS medewerker te zoeken. Dat werd dus toch maar inchecken met de reguliere OV-kaart. Toen de trein richting Eindhoven op het perron stopte, stonden daar inmiddels vele tientallen mensen die ook graag met die trein meewilden, net als wij. Echter, de trein was a...

Omdat de voorspellingen van het weer goed waren en we toch een paar vrije dagen tegoed hadden, besloten we onze tocht richting de Pietersberg voort te zetten. Deze dag liepen we etappe 22, die in 22 kilometers van Venlo naar Swalmen voert. We reden met de auto naar Swalmen dat vlakbij Roermond ligt. We hadden er bijna een uur voor nodig om daar te komen. In Swalmen konden we de auto makkelijk kwijt in een straatje bij het treinstation. Met de trein reden we daarna naar Venlo. Om een uur of elf konden we daar beginnen aan deze etappe die lekker makkelijk bij het station begon. De eerste kilometer liepen we parallel aan de vele sporen die hier liggen. Venlo is dan ook een druk knooppunt voor treinen. Vooral de aansluiting met het spoorwegnetwerk van Duitsland maakt Venlo een belangrijk knooppunt. Nadat we de sporen achter ons hadden gelaten kwamen we door een rijke buitenwijk van Venlo te wonen. Hier stonden ware pareltjes van huizen. Wat het extra leuk maakte om hier te wandele...

Ons plan was om nog in 2015 het Pieterpad te voltooien. Om dat te halen moesten we nog 6 etappes lopen. Omdat we in september en oktober al diverse wandelingen hadden gepland, moesten we niet te lang wachten met lopen. Via de media hadden we begrepen dat deze dag er eentje zou zijn met ideaal weer voor een wandelingetje. Ongeveer 25 graden, zon en een beetje wind. Anders dan anders reden we deze dag met onze auto naar het startpunt van etappe 21 Swolgen. Dat deden we omdat we onze auto in Venlo waarschijnlijk niet gratis zouden kunnen parkeren. Dat betekende wel dat we aan het einde van de etappe nog met de bus terug naar Swolgen moesten en die bus reed maar één keer per uur. Toch namen we de gok. Voordeel van je auto bij het startpunt parkeren is dat je al vroeg kunt beginnen met lopen. Zo kwam het dat we al om half tien begonnen met de etappe. Swolgen is maar klein en het duurde dan ook niet lang of we liepen door de bossen die aan de zuidkant van het dorp liggen. Na die bosse...

Vanwege onze sabbatical hadden we al sinds begin april geen Pieterpad etappe meer gelopen, dus het kon wel weer een keer. Het wachten was alleen op een dag met mooi weer in het vooruitzicht. Dat was dus vandaag. Al een paar dagen lees je op het internet en zie je op de televisie dat er een hittegolf zit aan te komen, maar zover was het nog niet en met een geschatte 25 graden Celsius zou het een mooie wandeldag worden. We waren in april in Vierlingsbeek gebleven en vandaag zouden we zo’n 21,5 kilometer naar Swolgen gaan lopen. Eerst dus maar naar Swolgen met de auto. Om half tien reden we thuis weg en hadden toch nog drie kwartier nodig om in dit nietszeggende dorpje te komen. We waren maar net op tijd voor de bus die ons naar het treinstation in Venray moest brengen. Ook die bus was maar net op tijd in Venray zodat onze gezamenlijke wachttijd slechts een paar minuten was geweest toen we iets voor elven in Vierlingsbeek uitstapten.  Het station in Vierlingsbeek ligt belacheli...

Omdat we met het Pieterpad zo ver gevorderd zijn dat we in het zuiden van het land zijn aanbeland, hoeven we niet steeds een hotelletje of bed and breakfast meer te boeken. Voordeel hiervan is dat we het weer kunnen afwachten vooraleer we besluiten te gaan lopen. Daarom verklaarden we onszelf deze ochtend voor gek toen we besloten om maar liefst twee etappes op één dag te gaan lopen terwijl het buiten regende. De lente laat lang op zich wachten dit jaar maar zo slecht als het deze morgen was, was niet voorspeld door de weermannen en -vrouwen. Na een blik op Buienradar namen we de gok, stapten vroeg uit ons bed en reden om half acht naar Vierlingsbeek, de finishplaats van etappe 19. Daar werd het autootje geparkeerd bij het treinstation. Wachtend op de trein naar Nijmegen hadden we spijt van onze beslissing om te gaan lopen. Het regende nog steeds en het was koud, echt koud. Ook in Nijmegen regende het nog steeds een beetje maar toen we omstreeks half tien in Groesbeek uit de bus sta...

Na een prima nacht en dito ontbijt in het hotel stonden we al om half tien buiten en konden we beginnen aan de 17e etappe, die naar Groesbeek. Ruim 20 kilometer hadden we voor de boeg. Hoewel de hemel helemaal dicht zat met bewolking was het wel droog. Wel was het kouder dan gisteren, maar daar waren we op gekleed. In Millingen was het nog rustig op deze vroege zondagmorgen. Behalve wat kwebbeltantes op een pleintje waren er nog weinig mensen op straat. Millingen is niet zo heel groot en nadat we wat foto’s hadden gemaakt, voornamelijk van de kerk, liepen we het dorp uit richting Duitse grens. De grens tussen Nederland en Duitsland is hier grillig en we wisselden regelmatig van land. We waren blij dat het tijdperk van grenscontroles achter ons ligt. Anders waren we veel tijd kwijt geweest aan paspoortcontroles. We liepen voornamelijk langs kale akkers met grove, omgeploegde kleigrond en weilanden. Af en toe zagen we een boerderij op een heuse terp. Kennelijk heeft het water van de R...

Met de gedachte dat het in het begin van de lente ook wel lente-achtig weer zou zijn, hadden we besloten om weer twee etappes van het Pieterpad te gaan lopen. Vanuit het kleine plaatsje Braamt naar Millingen aan de Rijn en van daar uit naar Groesbeek, een plaats die we inmiddels goed kennen van alle wandeltochten die we daar al hebben gelopen. In Millingen hadden we voor een zacht prijsje een hotelkamer met driegangendiner weten te boeken. Alsof de duvel er mee speelt, maar de weersvooruitzichten voor het weekend waren niet goed, maar omdat we het hotel al hadden geboekt, moesten we wel gaan. We hebben dit Pieterpad al vaker in slecht weer gelopen en we zijn er nog steeds niet van gesmolten, dus vetrokken we zaterdags vroeg in de morgen in de hoop dat het allemaal wel mee zou vallen met het weer. De rit naar Groesbeek duurde maar zo’n drie kwartier. We vonden een prima plek voor het Peugeotje midden in het centrum, maar daarmee waren we er nog niet. Nu moesten we nog met het openb...

Een vrij weekend. Meer hebben we niet nodig om weer twee etappes van het Pieterpad te kunnen lopen. En een logeeradres halverwege natuurlijk. Dat eerste was geen probleem en dat laatste hadden we opgelost door op het internet een bed and breakfastadresje te regelen. Op de vroege zaterdagmorgen vertrokken we met de auto naar het plaatsje Braamt in de Achterhoek. De meest gunstige route voerde ons door Duitsland, langs de stadjes Goch en Kleve om bij ’s Heerenberg Nederland weer binnen te rijden. Van daar uit was het nog maar een eindje naar Braamt. Braamt is nu niet bepaald een bruisende metropool en daarom konden we onze auto zonder enig probleem in het centrum van het dorpje parkeren. Bij een manage in het dorp konden we een hoognodig toiletbezoekje maken om daarna bij een bushalte te wachten op de bus naar Doetinchem. In Doetinchem moesten we even wachten op de bus naar Vorden, maar uiteindelijk stapten we zo rond een uur of kwart over twaalf in Vorden bij het treinstation uit ...