Ron & Nicky op reis

Ondanks een niet zo’n beste weersvoorspelling gingen we deze maandag weer een etappe van het Brabants Vennenpad lopen. De vijfde, om precies te zijn. Deze etappe van Geldrop, over de Strabrechtse Heide, naar Heeze is met z’n kleine 15 kilometer de kortste van deze lange afstandswandeling. We namen de trein naar Geldrop en nog voor het half tien was, begonnen we aan onze wandeltocht. Het weer was zalig. Met net geen twintig graden en een lekker zonnetje was het prima toeven. In Geldrop liepen we door het centrum waar het op deze maandagmorgen nog erg rustig was. We liepen langs de gigantisch grote kerk en het sfeervolle horecaplein. Daarna volgden we de Kleine Dommel. Het pad langs dit riviertje is geliefd bij honden en hun eigenaren. We moesten dan ook steeds naar de grond kijken om niet in een grote dampende hondendrol te trappen. Het riviertje volgend liepen we Geldrop uit en staken de A67 over. Aan de andere kant van deze drukke snelweg was het lekker rustig en liepen we via een fie...

Deze dag waren we weer afhankelijk van het openbare vervoer om bij de start en finish van de etappe te komen. Met de trein naar Eindhoven was een makkie maar daarna moesten we wachten op de bus naar Son. Het duurde maar liefst 25 minuten voordat er een bus die richting in reed. Je zal voor je werk afhankelijk zijn van de bus. Door die slome busverbinding waren we pas laat aan het wandelen. Het was deze dag zwaar bewolkt maar gelukkig bleef het wel droog. Bij de jachthaven in Son draaiden we af naar Bokt en werden dwars door akkers naar de Dommel gestuurd. Het pad was smal en erg oneven waardoor het lastig wandelen was. Toch liepen we gestaag door en voordat we het wisten stonden we bij de oude toren in Nederwetten. Het stuk daarna voerde ons pal langs de oevers van de Dommel. Hoewel we momenten erg dicht bij de bebouwing van de Eindhovense wijk Vaartbroek liepen, merkten we daar niks van. Hier waren we alleen met de rivier en de natuur daaromheen. Terwijl we daar liepen maakten veel v...

Om in Sint Oedenrode te komen, namen we deze dag niet de trein, maar reden we met de auto naar het eindpunt van deze etappe in Son en Breugel en namen daar de bus naar “Rooi”. Daardoor wonnen we veel tijd en waren we al voor negenen aan het wandelen. In Sint Oedenrode werden we het dorp uitgeleid langs de oevers van de Dommel. Onderweg kwamen we langs de 15e eeuwse Knoptoren. Daar in de buurt stonden nog enkele andere oude pandjes die heel aardig waren. Nadat we de A50 over waren gestoken was het afgelopen met de bebouwing en liepen we langs akkers en weilanden naar de Dommel toe. In de Dommelbeemden was een uitkijktoren gebouwd waar vanaf je een wat hoger uitzicht had over het riviertje en het dorp dat we net hadden verlaten. Dat is altijd leuk voor wat foto’s of een filmpje. Langs graanvelden liepen we naar de Martinuskapel waarna we natuurgebied De Moerkuilen in werden geleidt. Het meertje met de gelijknamige naam lag er mooi bij op deze prachtige dag. Op het water lagen veel water...

Dag twee van onze Alternatieve Vierdaagse en etappe 2 van het Brabants Vennenpad had al net zo’n mooi weer als de eerste. Een prachtige blauwe lucht met mooie stapelwolkjes begroette ons toen we in Boxtel uit de trein stapten. Deze dag begonnen we met een rondgang door het stadje. De eerste bezienswaardigheid was kasteel Stapelen. Dat kasteel staat er al sinds de 13e eeuw en is bekend als klooster. Tot voor kort woonden er nog paters in het kasteel. Nu een Eindhovense vastgoedbeheerder. Niet alleen het kasteel is mooi maar ook het park eromheen. Al met al een mooi begin van de tweede etappe. De route stuurden ons dwars door het centrum van Boxtel wat er op dit vroege tijdstip nog een beetje verlaten bij lag. We liepen een rondje om de gigantische Sint Petrusbasiliek en via de Markt liepen we langs het gemeentehuis langzaam het centrum weer uit om langs de Dommel het stadje uit te lopen. Dat is sneller geschreven dan gelopen want Boxtel is behoorlijk groot. Het leek ons daar goed wonen ...

Soms is het anders. Al in februari hadden we ons aangemeld voor de Vierdaagse van Nijmegen. Nicky voor haar achtste keer, Ron voor de zevende. En normaal gesproken waren we in de maanden erna gaan trainen en hadden we de afstanden steeds groter gemaakt om fit aan die monsterklus te kunnen beginnen. En toen kwam Corona, lag alles stil en werden evenementen afgelast. Voor eventjes hielden we hoop dat de Vierdaagse door zou gaan, maar dat duurde niet lang. Op 21 april was het definitief; dit jaar geen Walk of the World. We baalden allebei gruwelijk want, zoals elk jaar, kijken we echt uit naar dit evenement. Ron had uiteraard al verlof geregeld voor de Vierdaagseweek en wat doe je dan met die tijd? Hij had al besloten dat hij die week toch een paar dagen zou gaan werken om wat vakantiedagen uit te sparen. En toen kwam de Alternatieve Vierdaagse. De KWBN, DPG Media (die van het AD) en nog wat organisaties besloten om liefhebbers tijdens de eigenlijke Nijmeegse Vierdaagse toch te laten lope...