Ron & Nicky op reis

We sliepen prima op de parkeerplaats. Het was er rustiger dan we hadden verwacht. Alleen hoorden we rond een uur of zes een trein langs rijden. Niet zo gek omdat pal naast de parkeerplaats een spoorlijn loopt. We hadden deze morgen geen haast. We zouden toch niet gaan rijden. In plaats van rijden zouden we gaan wandelen. Nicky had een mooie wandeling uitgezocht, maar eerst tijd voor ontbijt. Wild kamperen betekent ook dat je geen andere sanitaire voorzieningen hebt dan die in je camper. Nu hebben wij een mooi toilet in de camper, maar die willen we eigenlijk niet gebruiken voor de grote boodschap. Nu hadden we geluk dat er vlakbij een openbaar toilet was en dat zagen wij als een goed alternatief. Die toiletten waren op het treinstationnetje van Pitlochry. Brandschoon waren ze, dus dat werkte prima. Nu we toch op het station waren, bekeken we dat ook maar meteen. Alles was er even goed en mooi bijgehouden en het had veel meer sfeer dan welk station in Nederland dan ook. We bleven totdat...

Toen we deze morgen wakker werden, was het zwaar bewolkt en best wel fris. Wat een verschil met gisteren. We ontbeten dan ook in de camper en niet buiten. De wasvoorzieningen op de camping waren zo onder de maat dat we ons in de camper wasten. En dan is het wel makkelijk dat zo’n ding van alle gemakken is voorzien. Om iets voor negenen reden we de camping af in de richting van Stirling. De navigatie stuurde ons weer door allerlei smalle binnenweggetjes terwijl er toch ook genoeg grotere doorgaande wegen zouden moeten zijn. Maar goed, we kwamen heel in Stirling aan. We vonden een parkeerplaats in het centrum met voldoende plaats voor dat grote bakbeest van ons. Wel moest er een parkeer-app gedownload worden om te kunnen betalen. Dat ging gelukkig zonder problemen. We liepen daarna het centrum in op weg naar Stirling castle, een kasteel dat hoog boven de stad op een heuvel ligt. We vonden de toegangsprijs van 19 pond wat veel en bovendien zou een bezoek aan het kasteel teveel tijd kosten...

Onze eerste nacht in de camper verliep prima. We sliepen in ieder geval lekker en werden pas om half acht wakker. Buiten was het prachtig weer. We ontbeten dan ook buiten. Zo rond kwart over negen was alles weer ingepakt of opgeruimd en reden we het kampeerterrein af. Onze eerste bestemming voor deze dag was een uitkijkpunt voor de Forth Bridge. Deze ijzeren brug uit de 19e eeuw is een Unesco Heritage monument. We reden grotendeels binnendoor waardoor Ron goed kon oefenen met de brede camper op smalle weggetjes. Ron vond het goed gaan. Nicky had veel commentaar. Toch kwamen we zonder kleerscheuren aan bij het uitzichtpunt. De camper werd geparkeerd en wij bekeken niet alleen de Forth Bridge, maar ook twee modernere bruggen die zowat langs elkaar liggen. We sloten ons bezoekje aan de bruggen af met een grote kop cappuccino. De volgende excursie was naar de zogenoemde Kelpies, Dat zijn twee gigantisch grote beelden van paardenhoofden van maar liefst 30 meter hoog. We gebruikten ons navig...

Vandaag was het de dag van het ophalen van de camper. Dat kon pas vanaf één uur, dus we hadden alle tijd om uit te slapen. Dat deden we dan ook. Ontbijten deden we weer op de kamer met de in een supermarkt gekochte bakjes havermout en een banaan. Een kop koffie was er als toetje. Omdat we nog niet uit wilden checken, lieten we alles op de kamer staan en liepen de New Town in voor een wandeling. Onderweg pinden we nog wat contant geld voor als we straks zover in de rimboe zitten dat ze daar geen contactloos betalen kennen. Om kwart voor elf waren we terug in het hotel en checkten daar uit. Bij een Starbucks vestiging om de hoek dronken we een lekkere caramel macchiato voordat we naar het busstation liepen met onze grote tassen. Gelukkig was dat maar een paar honderd meter verder op. We hadden nog net tijd genoeg om een broodje te kopen voordat de bus vertrok. We moesten met de bus om bij de verhuurder van onze camper te komen. Die zit in een plaatsje Harthill genaamd op een klein uur ri...

Onze laatste volle dag in de Schotse hoofdstad begonnen we na het ontbijt met een belletje naar de verhuurder van onze camper die we morgen op gaan halen in Harthill. In plaats van 15.00 uur mogen we onze camper nu om 13.00 uur ophalen. Dat scheelt weer twee uur. Daarna namen we alvast een kijkje bij het busstation waar we morgen de bus moeten nemen naar Harthill. Gelukkig ligt dat busstation vlakbij ons hotel zodat we niet ver met onze tassen moeten sjouwen. Voor vandaag hadden we online tickets gekocht voor een bezoek aan Edinburgh Castle, maar daar konden we pas vanaf half twaalf terecht. Als excursie vooraf ondernamen we een wandeling naar het stadsdeel Dean aan het riviertje de Leith. Nicky had in een boekje gelezen over dit wijkje en werd genoemd als één van de 20 highlights van Edinburgh. Het was even tippelen want het wijkje ligt iets buiten het centrum, maar het was goed te belopen. Toen we in het wijkje aan kwamen, waren we aangenaam verrast. Midden in een grote stad loopt da...

We sliepen de eerste nacht in ons hotelbed in Edinburgh erg goed. Zo rond acht uur werden we wakker en waren compleet uitgerust van de lage reisdag van gisteren. Op onze kamer aten we een klein ontbijtje voordat we op pad gingen. Het was toen negen uur geweest. Onze eerste bestemming was het paleis van Holyroodhouse. Dat is het paleis van de queen als ze in Edinburgh is. We besloten vandaag alles te lopen. Vlakbij het hotel kwamen we toevallig een oude begraafplaats tegen die we even bekeken. Er stonden prachtige oude graven, sommigen waren kleine gebouwtjes met een hoop tierelantijntjes. De afstand naar het paleis viel mee en we waren er dan ook zo. Helaas bleek de toegang tot het paleis bijna 19 pond en dat vonden we teveel. Daardoor konden we het complex alleen door de poort bekijken en fotograferen. Dat deden we dan maar. Pal tegenover het paleis staat het parlementsgebouw van Schotland. De toegang hier was gratis, maar we zagen af van een bezoekje. Het was er erg druk en het zou o...

Gelukkig sliepen we goed in het bed van onze dure hotelkamer. Alleen jammer dat we er zo vroeg uit moesten maar dat wilden we zelf om op tijd op Schiphol te kunnen zijn. Om 7:00 uur ‘s morgens zaten we al in de shuttlebus naar de vertrekhal. Gevolg was dat we om 7:15 uur al bij de vertrekhal stonden. Daar was het gelukkig minder druk dan we hadden gevreesd. We hadden veel geluk met het afgeven van onze koffers. We waren er namelijk snel bij toen er een nieuwe gate open ging. Daarna begon het lange wachten bij de security check. We moesten, net als bij de Efteling, maar liefst zeven rijen op een neer zigzaggen. In totaal deden we er een klein uur over om door de securitycheck te komen. Dat is lang maar we waren tenminste ruim op tijd voor onze vlucht. Sterker nog nu hadden we eigenlijk veel tijd over. We gingen eerst bij Starbucks een lekkere koffie drinken met wat lekkers erbij bij wijze van ontbijt. Daarna gingen we shoppen. We moesten namelijk voor Ron een pasjeshouder zien te scoren...

Voor onze eerste reis sinds de corona pandemie blijven we toch maar in Europa. In Europa zijn de grenzen weer open en gelden er nagenoeg geen maatregelen meer. Buiten ons continent is dat niet overal het geval. Vandaar dat we op zeker speelden en boekten we in december van het vorige jaar een camperreis naar Schotland. Bijna vier weken gaan we de Schotse highlands bekijken. De Corona pandemie mag dan nagenoeg voorbij zijn, de gevolgen voor de maatschappij zijn dat niet. Zo kampen we sinds kort met een gigantisch personeelstekort. In elke branche is men wanhopig op zoek naar personeel. Kennelijk hebben veel mensen tijdens de pandemie een ander beroep gekozen en zijn die niet meer bereid hun oude beroep weer op te nemen. En zo kwam het dat er een gigantisch tekort is aan o.a. beveiligingsmensen. Vooral Schiphol heeft daar erg veel last van met als gevolg dat er al weken aan een stuk lange rijen voor de bagagecontrole staan en mensen zelfs hun vlucht missen omdat het allemaal te lang duur...

Alweer de laatste dag van ons Krijtlandpad. De laatste etappe loopt van Gulpen naar Maastricht om daar te stoppen waar we een aantal dagen ook begonnen waren. Het cirkeltje rond dus. Omdat we het lastig vonden om de auto in Maastricht te parkeren vanwege de parkeerkosten, kozen we er voor om de auto in Gulpen neer te zetten. Daar was het immers gratis. Dat betekende wel dat we aan het einde van de etappe nog met de bus terug naar Gulpen zouden moeten rijden, maar hoe dan ook, we moesten toch met de bus. We waren er vandaag vroeg bij. Al voor negenen liepen we door het, toen nog, verlaten centrum van Gulpen. Nadat we de bebouwde kom achter ons hadden gelaten liepen we over een soort van hoogvlakte waar weinig beschutting was van bomen of iets dergelijks. Door de lage temperatuur hadden we het fris. We vonden het dan ook helemaal niet erg toen we na een paar kilometer door loofbossen kwamen te lopen. Dat scheelde echt een jas. Tot aan Valkenburg kwamen we nauwelijks bewoning tegen, maar ...

De derde dag van ons Krijtlandpad begon wat minder zonnig. Terwijl we vanuit Helmond naar het zuiden reden, was het bewolkt. Ook deze dag parkeerden we onze auto in Gulpen omdat dat onze eindbestemming voor deze etappe was. Met de bus waren we zo in Vaals, het startpunt van etappe vier. Daar wilden we, voorafgaand aan de wandeling, nog een cappuccino drinken bij een plaatselijke bakker. Hoewel er een mooi professionele koffiemachine in de zaak stond en er twee dames achter de toonbank stonden, dronken we er geen koffie. De dames hadden namelijk helemaal geen zin om ons te helpen. Ze hadden geen oog voor ons en toen één van de twee begon te telefoneren in plaats van ons te helpen, besloten we te vertrekken. We zouden iets verderop de route nog voldoende koffieadresjes tegen komen. We verlieten Vaals via een groot park en door een woonwijkje om vervolgens uit te komen op een groot vakantiepark van Landal. De route liep dwars door dat park. Nicky maakte van de gelegenheid gebruik om naar ...