Het kostte heel wat uurtjes monteren, maar de video van onze Camino is eindelijk af. De film is maar liefst anderhalf uur lang maar zeer de moeite waard.
En alweer trekken we verder Nieuw Zeeland in. Vandaag hebben we Rotorua achter ons gelaten en zijn we naar Taupo gereden. Een afstandje van niks, dus al iets over tienen waren we bij de Huka Falls, iets voor Taupo. De Huka Falls stellen niet zo heel veel voor, maar toch komen er drommen mensen op af. Leuk voor een half uurtje kijken, maar daarna snel verder richting onze eindbestemming voor deze dag. Ons overnachtingsadresje voor komende nacht was een motel dat wat weggestopt lag. Toen we daar om 10.45 uur aankwamen, was het kantoor dicht en was een vroege incheck niet mogelijk. Dan maar de stad in. Eerst koffie drinken op een terrasje en daarna de vele winkels bekijken. Ron z'n tas was bij de vlucht naar Maleisië gesneuveld en in Kuala Lumpur hadden we een nep "The North Face" tas gekocht voor weinig, maar zoals te verwachten, vertoonde deze tas al ernstige slijtage. De tas zou onze sabbatical nooit halen. Vandaar dat we in Taupo eens op zoek gingen naar de fatsoenlijke ...
Vandaag weer een verplaatsing en weer een vliegtochtje. Dit keer echter een kort vliegtochtje. We vlogen van Rarotonga, het grootste eiland van de Cook Eilanden naar Aitutaki, de nummer 3. Eerst natuurlijk op het gemak opstaan, ontbijten en meer van die dingen die je 's morgens doet. De helft van onze bagage lieten we achter bij het resort omdat we slechts 20 kilo mee naar Aitutaki mee mochten nemen. Stipt op tijd werden we door een busje bij het resort opgepikt en naar het vliegveld van Rarotonga gebracht. Dit vliegveld kan alleen maar een glimlach op je gezicht teweeg brengen. De "Domestic terminal" is een hal met open zijkanten, er was één luikje waardoor onze bagage verdween (zonder sticker van de bestemming, want dat is er maar één) en we kregen een soort van kassabonnetje bij wijze van boardingpas. Niks geen veiligheidscontroles of andere poespas. Alleen maar die vette glimlach van deze vriendelijke mensen hier. Kon het zo ook nog maar op Schiphol. Het vliegtuigje v...
We hebben een leuke tijd in Pingyao gehad. Het plaatsje is de Chinese equivalent van ons Volendam, maar daardoor niet minder leuk. De oude stad is nog grotendeels authentiek en dat betekent veel grijze baksteen en grote kleurrijke borden en lampionnen. Het plaatsje is wel erg druk, vooral met Chinese toeristen. Die worden met electrische golfkarretjes door de smalle straatjes geraced en ze fotograferen alles wat los en vast zit. Wij zijn daar niks bij. Nicky en ik hebben een deel van de stadsmuur belopen en we hebben ons verder vermaakt met het bezoeken van diverse tempels en oude regeringsgebouwen binnen de stadsmuren. Vooral de tempels waren af en toe mooie, verstilde plekjes in de drukke stad. Omdat er zoveel toeristen zijn, zijn er ook veel souvenirsverkopers. Omdat die allemaal wat willen verkopen, kun je niet echt rustig door de straatjes slenteren. Dat was jammer, maar in Voldendam waarschijnlijk niet anders. Ons hotel was in het centrum van de oude binnenstad en heel erg leuk. ...
Reacties